Een heerlijke dag in de Biesbosch 6 september 2026
Vandaag was zo’n dag waarop alles samen lijkt te vallen.
De Biesbosch in, het water op, de natuur om je heen… en dan ontdekken dat de dag nog veel mooier wordt dan je vooraf had kunnen bedenken.
We hebben heerlijk gevaren en gewandeld, rustig genietend van alles wat de Biesbosch te bieden heeft. Het water kabbelde langs de boot, de wind speelde door de bomen en overal om ons heen was leven.
En wat hebben we veel gezien!
De ijsvogels waren misschien wel een van de mooiste verrassingen. Die flits van felblauw tussen het groen, zo snel en bijzonder dat je bijna gaat twijfelen of je het echt gezien hebt. Maar vandaag gelukkig meerdere keren!
Ook hoog boven ons was er van alles te beleven. Een visarend liet zich zien, indrukwekkend en majestueus boven het water. En alsof dat nog niet genoeg was, kwamen ook een slechtvalk en een boomvalk voorbij. Iedere keer weer zo’n moment waarop je even stilstaat en alleen maar kijkt.
Maar het mooiste waren misschien wel de bevers. Hun aanwezigheid verklapte zich soms al voordat we ze zagen: geluiden in het water, beweging tussen het riet… en dan ineens dat bijzondere moment waarop je ze daadwerkelijk ontdekt. Je voelt je dan even een gast in hún wereld.
En dat is precies wat zo bijzonder is aan de Biesbosch. Je hoeft er eigenlijk niets te forceren. Je vaart, wandelt en kijkt… en de natuur bepaalt zelf wat je die dag cadeau krijgt.
Vandaag waren dat ijsvogels, roofvogels, bevers, prachtige landschappen en vooral heel veel momenten van verwondering.
Aan het einde van de dag gingen we moe maar ontzettend voldaan weer naar huis. Met frisse lucht in onze longen, mooie herinneringen in ons hoofd en waarschijnlijk nog heel wat beelden die vanavond opnieuw voorbij zullen komen.
Wat een heerlijke dag.
Wat een prachtige natuur.
En wat is het toch bijzonder om daar even onderdeel van te mogen zijn.
Wat een prachtige natuur.
En wat is het toch bijzonder om daar even onderdeel van te mogen zijn.
Een dag vol onverwachte ontmoetingen Oostvaardersplassen 31 juli 2026
Soms ga je op pad zonder precies te weten wat de dag je gaat brengen. Camera mee, de natuur in en vooral goed kijken. Want juist wanneer je niets verwacht, kan er ineens iets bijzonders voor je lens verschijnen.
Onlangs trok ik naar de Oostvaardersplassen.
De dag begon rustig. Overal om mij heen was beweging. Zwaluwen schoten razendsnel door de lucht, steeds veranderend van richting. Je ogen proberen ze te volgen, terwijl je tegelijkertijd zoekt naar dat ene moment waarop alles samenvalt.
En toen verscheen daar ineens een slechtvalk.
Hoog boven mij bewoog hij met enorme snelheid door de lucht. Een indrukwekkend gezicht. Zo'n moment waarop je even vergeet dat je met een camera in je handen staat en alleen maar kijkt.
Later kreeg ik opnieuw een bijzondere ontmoeting.
Een zeearend verscheen in het gebied. Groot, krachtig en imposant. Ik bleef rustig staan en volgde zijn bewegingen. Ook dat zijn momenten waarop je beseft hoe bijzonder het is om deze dieren in hun natuurlijke omgeving te mogen zien.
En toen, ergens verderop...
Een vos.
Op flinke afstand, maar duidelijk zichtbaar. Geen spectaculaire ontmoeting van dichtbij, juist het tegenovergestelde. Een klein figuur tussen de begroeiing, rustig zijn eigen weg volgend. Ik kon alleen maar observeren en proberen het moment vast te leggen.
Misschien zijn juist dat soort momenten het mooist.
Je weet nooit wat je tegenkomt. Je moet geduldig zijn, blijven kijken en soms genoegen nemen met een ontmoeting op afstand.
Die dag in de Oostvaardersplassen bracht mij van de snelheid van een slechtvalk naar de kracht van een zeearend, van honderden zwaluwen in de lucht naar een vos die ergens in de verte zijn eigen pad volgde.
Geen moment was hetzelfde.
Je weet nooit wat de natuur je laat zien.
Je hoeft alleen maar te blijven kijken.
Je hoeft alleen maar te blijven kijken.
Wildestilte — de wereld door mijn lens.